Doa bisde „MUH“

Mer kennd des ja. Du hoasd en lange Flug mit em Flugzeuch, hoasd om Flughafen lang woard müess, hoasd gschwidzd und nix zu Esse griechd, außer e Däfele Schoglad. Des is leider jedz Schdandard bei der Lufdhansa. Dann kümmsd de endlich wieder auf em Barkbladz bei deim Audo im Barghaus völlich ferdich o und föahrschd häm. Du bisd „muh“, des ist die Abkürzung für m wie mued, u wie ungeduschd und h wie hungrich – und du bisd froah, dass elles rüm is. Ich ruef mei Fraa o und sooch, dass ich sou „muh“ bin. Ower sie säichd sie is nid dahäm, sondern underwaags im Dheader und däd öerschd in 2-3 Schdunn wieder häm kumm. Mei Vorschdellung vo früsch rausgebaggde Schnidzl und Grumbiernzulod dahäm in der Küche woar schloachoardich gelöschd. Sie määnd ich sölld mir hald underwaags wos zum Esse käff und dusch könnd ich ja dahäm bis se dann kümmd. Wos se dann nou gäiche mei Müedichkeid moach däd, wäs ich nid. Ich woar oarch frusdrierd, hob des Navigadionsgeräd auf „Dahäm“ eigschdelld und bin loasgfoahrn.

Ich hob goar nid richdich aufgeboassd, ower uf ämoal gemirgd, dass ich ganz annerschd foahr wie sussd. Wos woar doa los? Normal foahr ich vo Frangfurd üwer Fulda, ower wenn ich die Schdregge jedz Richdung Würzburch weiderfoahr, muess ich ja durch en Schbessard – und des bei dan Nawel üm die Joahreszeid. Woahrscheinlich waor die annere Richdung gschberrd. Ich bin weidergfoahrn und had a kä groaße Lusd mir jedz e annere Schdregge auszudenge. Weil ich koann mich auf mei Audo und sei Navi verloass und wenn des nid ouwe rüm foahr will, dann hoad des sein Grund. Und dar Grund is mir ganz schnell gloar wuern. Auf dare neue Schdregge kumm ich ja bei mein Couseng und seiner Fraa vorbei und doa könnd ich doch amoal wieder vorbeigugg, a wenns scho dungl is und ich müed, ungeduschd und hungrich woar. Ich hob ogeruefd, sie woarn – im Gäichedäl zu mei Fraa – dahöm und ich bin hi gfoahrn. Scho woar ich om Düüsch gsadze, „muh“ wie ich woar. Die Fraa vo mein Couseng hoad gsochd, ich däd müed und ferdich aussah und sie kennd des, wenn mer viel gschwidzd hoad, nid dusch koan, lang underwaags woar und nix zu ess griechd. Dass ich vielleichd a scho e weng müffl hoad se nid diregd gsochd. Auf em Düüsch woar e Auswahl vo verschiedene Gedränge und no hoad se dan wichdiche, lebensreddende Sadz gfrähechd: „Ob ich nid a wos ess däd wöll“? Oh, des is äner vo meiner Lieblingssädz und ümmer wenn ich dan gfrähechd war, soch ich audomadisch: „Ja danke, vielleichd wenn de e Broad hoasd“. Vo meim scho innerlich gelöschde Verlange noach Schnidzl hob ich noadürlich nix gsochd. Schloachoardich is mir jedz eigfalle, dass die Frau vo meim Couseng mir vor e boar Dooch e Bild gschiggd hoad vo Hausmoacher Wurschd, Bluedwurschd, Lawerwurschd, roade und weiße Bresssag und Schwoardemooche. Und sie hoad gemähnd, ich und mei Fraa könnde garn zum Esse vorbeikumm.

Und scho woar ich doa. Es Broad is kumme, die Kümmeli, die Bluedwurschd und des Gloos mid eigemoachde feine Flääschwuerschd. Ou woar des gued! Des woar sou gued. Und sou viel zum Brobiern. Und moanchmoal, wenn du grod oarch „muh“ bisd, no männsde du hoasd nou nie sou wos Gueds gesse. Die Bluedwurschd woar schö mid Schwoarde inne dinn und Fäddbroagge und had en guede Gschmoog, a ned zu schoarf und doazu nou e bissle Sembf – es hoad grod nix bessersch gawe. Ich hob gsochd, des wär jedz e Zufall, dass mei Audo mich audomadisch doa har gfüherd hoad, es woar ja nid gebloand und normal foahr ich ja annerschd rüm. Ower mei Couseng hoad mich drauf gebroachd. „Du hoasd ja e Elegdroaudo und des hoad a scho e künsdliche Indelligenz und wenn du mid dei Audo verbunde bisd, noa mirgd des wos du brauchsd und sou hoad des dich har zu uns gführd“. Doa had ich nou nie drü noachgedoachd und es is mir ower oarch logisch vürkumme und ich hob gedoachd, des is scho dar öerschde Vordeil vo dare künsdliche Indelligenz, wenn die audomadisch mein Underzugger mess koann oder a säichd: „du bisd müed, ungeduschd und hungrich – moach a Bause“. Ja, ich mouch mei Audo und a die Fraa vo mein Couseng und vielleichd is es sou, dass Frauen a, genau wie mei Audo, a Oard künsdliche Indelligenz höm, oder äfoach des Gschbür, dass se sou Bedürfnisse bei die Menner mirge und soche: „Doa sedz dich hi und ess wos“. Durch des Esse und Geräid woar ich jedz nix mer müed, mei Hunger woar vorbei und ich bin häm gfoahrn.

Mei Fraa woar inzwische dahäm und hoad gsochd: „Du bisd beschdimmd noch ganz schö hungrich“. „Nä“, hob ich gemähnd, „ich hob ja underwags wos gesse“. „No giah nauf und dusch dich und wenn de wieder kümmsd no däd ich dich nou a weng massier, des dued beschdimmd gued und mäichd dich a gleich wieder munder“. Schüe, dass mit Hilfe vo dare Indelligenz vo meim Audo und dare Induidon vo die Frauen, mir Menner ganz schö verwöhnd war könne.

Sou is dar Dooch, drodz aller Onschdrengung, oarch versöhnlich zu Ende gange. Quasi mit em Höhebungd underwaags beim Esse und dann dahäm.

AlbinFriedrichOT, 231215

Ein Kommentar zu „Doa bisde „MUH“

Hinterlasse einen Kommentar